W ramach realizacji kolejnego modułu ogólnopolskiego projektu „Czuciaki z Krainy Emocji” dzieci poznały bohatera – Bojka z Wyspy Strachu. Podczas zajęć przedszkolaki rozmawiały o emocji, jaką jest strach, oraz o sposobach radzenia sobie z lękiem. Bojek pokazał dzieciom, że strach jest naturalną emocją i każdy może go odczuwać, jednak ważne jest, aby umieć go rozpoznawać i oswajać.

Zajęcia rozpoczęły się od wysłuchania opowiadania „Bojek z Wyspy Strachu” autorstwa Moniki Majewskiej. Po przeczytaniu bajki dzieci rozmawiały o jej treści – zastanawiały się, czego bał się bohater, co pomogło mu pokonać strach oraz czy one same czasami się czegoś boją. Przedszkolaki chętnie dzieliły się swoimi doświadczeniami i opowiadały o sytuacjach, które wywołują u nich lęk.

Kolejnym etapem zajęć było tworzenie „banku pomysłów na strach”. Dzieci rysowały na kartkach to, czego się boją, a następnie wspólnie zastanawiały się, jak można poradzić sobie z takimi obawami. Dzięki tej aktywności przedszkolaki przekonały się, że o swoich lękach warto rozmawiać i że istnieje wiele sposobów na ich pokonywanie.

Podczas zabawy „Muzyczne nastroje” dzieci poruszały się w rytmie muzyki, starając się rozpoznać jej charakter. W zależności od nastroju utworu wyrażały emocje ruchem – kiedy muzyka była wesoła, poruszały się swobodnie i radośnie, a gdy stawała się spokojna lub tajemnicza, zmieniały sposób ruchu. Dzięki temu ćwiczeniu przedszkolaki uczyły się rozpoznawać emocje i wyrażać je poprzez ruch.

Na zakończenie zajęć dzieci uzupełniły swoje książeczki emocjonalne w zadaniu „Czego się boję?”. Kolorowały postać Bojka oraz ilustracje przedstawiające różne lęki, a następnie próbowały zamienić je w coś zabawnego i mniej strasznego. Dzięki temu ćwiczeniu przedszkolaki mogły lepiej zrozumieć swoje emocje i nauczyć się je nazywać.

Podsumowaniem spotkania było symboliczne odprowadzenie Bojka na jego Wyspę Strachu. Dzieci zastanawiały się, jakie inne emocje mogą tam mieszkać oraz czego nauczyły się podczas zajęć. Wspólnie doszliśmy do wniosku, że strach nie jest czymś złym – ważne jest, aby o nim rozmawiać i szukać sposobów na jego pokonywanie.